nOinAH's profilesOmetHings in minE minD ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
sOmetHings in minE minD *May 05 กฎธรรมชาติของโลกนี้โลกนี้มีกฎง่าย ๆ อยู่หลายข้อที่เป็นสัจธรรม
แต่ไม่มีมนุษย์คนไหนทำได้ 100 % ซักข้อ
หรือเคยทำได้แล้วก็จะลืมไปในระยะเวลาอันรวดเร็ว
เพราะฉะนั้น มนุษย์จีงมีชีวิตอยู่แบบ"เหนื่อย"
และเป็น "เหนื่อย" ที่ไม่จบไม่สิ้น
เพราะเราไม่ยอม "วาง" มันลงเอง
วันเกิดปีนี้ ... ชีวิตเราจะต้องดีขึ้น
แค่พอรู้สึกว่าอะไร ๆ จะดีขี้น
ทุกอย่างก็กำลังจะดีขึ้นจริง ๆ
เพราะเราเลิกคาดหวัง
เลิกเป็นทุกข์กับชีวิตคนอื่น
กลับมาดูตัวเองจริง ๆ จัง ๆ
แล้วก็ค้นพบว่า แม้ว่าเราจะเป็นตัวเลือกสุดท้ายสำหรับใครหลาย ๆ คน
แต่ยังมีคนกลุ่มหนึ่งที่ยังคิดถึงเราเป็นอันดับต้น ๆ อยู่เสมอ
และเมื่อไม่เหลือใคร คนกลุ่มนี้ก็จะอยู่กับเรา
... ครอบครัวและเพื่อนDude ... นั่นเอง
April 30 LuV u tOo*จะมีใครรักเราแบบไม่มีเงื่อนไขเท่าคนในครอบครัวเราอีกมั๊ย ??
คนที่โทรมาถูกเวลา เหมือนกับรู้ว่าเรากำลังเผชิญปัญหาบางอย่างอยู่
กับคำถามสั้น ๆ ที่ว่า "เป็นไง สบายดีมั๊ย"
ไม่ใช่โทรมาเพราะมีปัญหา มีคำถาม มีธุระ ต้องการความช่วยเหลือ
หรือมีจุดประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง
ตรงกันข้าม เค้าไม่เคยต้องการให้เราทำอะไรตอบแทน
ซึ่งโทรศัพท์แบบนั้น วัน ๆ มีมากมาย
โดยหารู้ไม่ว่าความเคยชินแบบนี้ทำให้สังคมขาดความอบอุ่น
ถ้าวันนี้ เราตัดสินใจออกไปเที่ยว
ก็อาจจะไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่แม่โทรมา
แล้วปัญหาที่กำลังเผชิญก็จะไม่ดูเล็กลงไปถนัดตาแบบที่มันเป็นอยู่ตอนนี้
จริง ๆ แม่ไม่ได้ทำอะไรเลย
แค่แม่ถามว่า เป็นยังไง สบายดีมั๊ย
โลกทั้งใบที่เราแบกอยู่ มันก็เบาลงในพริบตา
เหมือนกับหลาย ๆ ครั้ง ที่หลายปัญหาดูใหญ่โต
หลายคนน่าหงุดหงิดใจ หลายเรื่องดูวุ่นวาย น่ารำคาญใจ
แต่โกลู้ก็ทำให้มันดูเป็นเรื่องธรรมดาไปได้
จากคำแนะนำสั้น ๆ แต่เป็นสัจธรรม
หรือแม้แต่ คำทักทายจากน้อง ๆ ว่า "เป็นไง ยุ่งอีกแล้วเด่ะ"
ก็ทำให้เราหยุดคิดได้ว่า เราเหนื่อยเกินไปรึเปล่า ขนาดน้องยังรู้
ทำให้เรากลับมาทบทวนตัวเองอยู่บ่อย ๆ
และพยายามใช้ชีวิตอย่างมีค่า
เพื่อจะได้กลับไปอยู่กับคนที่เรารัก
หลายคนบอกว่าเราโชคดี มีทุกอย่างที่คน ๆ นึงควรจะมี
แต่เราคิดว่าเราไม่ได้โชคดีเพราะเรา "มี"
เราโชคดีเพราะเห็นค่าในสิ่งที่เรามีต่างหาก
และเราก็ขอเป็นคนโชคดีแบบนี้ตลอดไปด้วย
April 28 i wanna be back to ...ขณะนี้มนุษย์ทุกคนกำลังวางแผนไปเที่ยวกันแล้น
เหลือแต่ "น้อยหน่าบ้างาน" ที่ยังมีภาระมากมายต้องทำ
เฮ้อ .......................................
อยากกลับไปเป็นเด็กจัง เด็กทับแก้ว เด็กฮั่นหยู่ปาน
เด็กราชบุรี เด็กบ้านนอก ... เด็กอะไรก็ได้
ทำตัวเหมือนว่างมากมั๊ย？？
มานั่งอัพเสปซนี่ ......
นี่แหละ ข้อดีของการทำงาน
ทำให้เราเริ่มหาเวลาเพี่อพักผ่อน
เริ่มรู้จักให้รางวัลตัวเอง
และที่สำคัญ... เริ่มมองเห็นคุณค่าในตัวเอง
April 27 Long time no C*กรี๊ดดดด ...
ไม่ได้มาอัพเสปซนานมาก
ไปเล่น hi5 มาซะนาน
และแล้วเมืองจีนก็Block hi5 ซะงั้น
น้อยหน่าก็เลยไม่มีที่ระบาย ห้าห้า
หายไปกว่าครึ่งปีเลยกับ space
ไม่มีอะไร แค่ช่วงนี้เรียนรู้ชีวิตเยอะ
ทั้งจากชีวิตตัวเองและชีวิตคนอื่น
บางทีก็รู้สึกเหนื่อย แต่ทุกอย่างก็คุ้มค่า
บางคนอาจจะไม่เห็นคุณค่าในสิ่งที่เราทำ
แต่ก็ไม่เป็นไร เราจะทำอะไรที่เราสบายใจ
ดูเป็นคนดีเนอะ ..............ห้าห้า
แต่ก็ยังมี mode นอย เสียใจ ผิดหวัง
หงุดหงิด เหงา คิดมาก อยู่ดีแหละ
แต่เราก็รู้ทันมัน แล้วก็"ช่างมัน"ซะ
ไม่รู้ชีวิตจะต้อง "ช่างมัน" อีกซักกี่เรื่อง
แต่ก็นั่นแหละ "ช่างมัน"เหอะ
......................................................
อ่อ .. ใช่ ตอนนี้ใกล้จบป.โทละ
ถึงมันจะคนละอารมณ์กะที่ทับแก้ว
แต่ก็มีอะไรดี ๆ เยอะแยะให้เก็บไว้เป็น"ความทรงจำ"
คิดแล้วตลก ... แต่ก่อนตอนจะเข้าป.โทที่นี่
เรายังมีเขียน ๆ ๆ ทุกอย่างลงในเสปซ
ไม่ว่าจะเครียด กังวล ว่าจะเข้าไม่ได้
พอเข้าได้ก็มาบ่นว่าเรียนยาก
อยู่ไปนาน ๆ ก็เบื่อ อยากกลับบ้าน
และอีกมากมาย ....................
แต่ตอนนี้เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
ไม่รู้จะอะไร ยังไง ที่ไหน เมื่อไหร่
เพราะมีคำถามกับชีวิตมากมาย
แถมอาการมองไปทางไหนก็เห็นภาพเก่า ๆ ก็มีแว๊บ ๆ
แต่ ... ต้องเตือนตัวเองอยู่ตลอดว่า
"ไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป" ตามเพลงพี่บอยเลย
อีกอย่าง ชีวิตที่นี่ คนที่นี่ .....
และทุก ๆ อย่างที่นี่ไม่เหมือนกับที่ ๆ เราเคยอยู่
เพราะฉะนั้น อย่าไปอะไรกับมันมาก
ตัวเราจะได้ไม่ต้องทุกข์มาก ... จบ
October 30 สวัสดีชาวโลกสวัสดีชาวโลก ไม่ได้มาอัพในนี้นานสามชาติเศษ
เนื่องจากก่อนหน้านี้มีของเล่นใหม่ ไฮไฟว์นั่นเอง
ประกอบกับ เข้าฮอตเมลล์ไม่ได้แล้ว
วันนี้ฤกษ์งามยามดี อัพกันหน่อยก็แล้วกัน
กลับมาปักกิ่งรอบนี้ ได้เรียนรู้อะไรอีกหลายอย่างมากมาย
จนคิดว่า ชีวิตนี้มันยังอะไรที่ไม่คาด ไม่คิด
ไม่อยากเจอ แต่ต้องเจออีกมั๊ย
แต่ถ้าคิดแบบนางสาวคิดบวก
ก็จะคิดว่า ก็ดี ... ฝึกความอดทนกันไป
แต่ต้องเตือนตัวเองเรื่อย ๆ ว่า
อย่าอ่อนไหว อ่อนแอ แล้วเปลี่ยนตัวเองไป
บางครั้งก็รู้สึกว่าไม่เคยทำอะไรแล้วเสียเปล่า
มากกว่าการทำอะไรให้กับที่นี่
แต่พอแปลงร่างเป็นนางสาวคิดบวก
ก็จะคิดได้ว่า เออ เอาเหอะ ใครรับได้ก็รับ ไม่ได้ก็ช่าง
เราก็เป็นเราต่อไป อย่าเปลี่ยนตัวเองไปเพราะใคร
ไม่คิดว่าเป็น"คน"มันจะเหนื่อยขนาดนี้
แต่ก็ดันเกิดมาเป็น"คน"แล้วนิ ก็ต้องเป็นมันต่อไป
ว่าแล้ว คุณผู้หญิงคิดบวก ช่วยอยู่ด้วยกันนาน ๆ นะคะ
............................................................................................
ต่อมา ... อยากกลับบ้านอ่ะ
ไม่มีเหตุผลอะไรมากไปกว่า
อยากกลับไปชาร์ตแบต
(ทำไมเทอมนี้แบตหมดเร็วจังน้อ)
อยากกลับไปงานคณะ
อยากกลับดูให้แน่ใจว่า
ที่เดิม ... ที่เราเคยใช้ชีวิตอยู่
มันยังมีอยู่จริง(รึป่าว)
|
|
||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
